บันทึกอนุทิน ครั้งที่ 12

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ตฤณ  แจ่มถิ่น

วันที่ 7   เมษายน    พ.ศ.2558

กลุ่มเรียน 105 (วันอังคาร) เวลา 08:30 – 12:20 น.

ความรู้ที่ได้รับ

การเรียนการสอนในวันนี้เรียนในเรื่องของ การส่งเสริมทักษะต่างๆของเด็กพิเศษ (ทักษะพื้นฐานทางการเรียน)

        เป้าหมาย

•          การช่วยให้เด็กแต่ละคนเรียนรู้ได้ 

•          มีความรู้สึกดีต่อตนเอง

•          เด็กรู้สึกว่า “ฉันทำได้”

•          พัฒนาความกระตือรือร้น อยากรู้อยากเห็น

•          อยากสำรวจ อยากทดลอง

ช่วงความสนใจ

•          ต้องมีก่อนการเรียนรู้อื่นๆ

•          จดจ่อต่อกิจกรรมในช่วงเวลาหนึ่งได้นานพอสมควร

การเลียนแบบ

การทำตามคำสั่ง คำแนะนำ

•          เด็กได้ยินสิ่งที่ครูพูดชัดหรือไม่

•          เด็กเข้าใจคำศัพท์ที่ครูใช้หรือไม่

•          คำสั่งยุ่งยากซับซ้อนไปหรือไม่

การรับรู้ การเคลื่อนไหว

•          ได้ยิน เห็น สัมผัส ลิ้มรส กลิ่น

•          ตอบสนองอย่างเหมาะสม

การควบคุมกล้ามเนื้อเล็ก

•          การกรอกน้ำ ตวงน้ำ

•          ต่อบล็อก

•          ศิลปะ

•          มุมบ้าน

•          ช่วยเหลือตนเอง

ตัวอย่างอุปกรณ์สำหรับเด็กพิเศษ

•          ลูกปัดไม้ขนาดใหญ่

•          รูปต่อที่มีจำนวนชิ้นไม่มาก

ความจำ

•          จากการสนทนา

•          เมื่อเช้าหนูทานอะไร

•          แกงจืดที่เรากินใส่อะไรบ้าง

•          จำตัวละครในนิทาน

•          จำชื่อครู เพื่อน

•          เล่นเกมทายของที่หายไป

ทักษะคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์

การวางแผนการเตรียมพื้นฐานทางวิชาการ

•          จัดกลุ่มเด็ก

•          เริ่มต้นเรียนรู้โดยใช้ช่วงเวลาสั้นๆ

•          ให้งานเด็กแต่ละคนอย่างชัดเจนว่าต้องทำที่ไหน

•          ติดชื่อเด็กตามที่นั่ง

•          ใช้อุปกรณ์ที่เด็กคุ้นเคย

•          ใช้อุปกรณ์ที่เด็กคุ้นเคย

•          บันทึกว่าเด็กชอบอะไรที่สุด

•          รู้ว่าเมื่อไหร่จะเปลี่ยนงาน

•          มีอุปกรณ์ไว้สับเปลี่ยนใกล้มือ

•          เตรียมทุกอย่างให้พร้อมก่อนเด็กมาถึง

•          พูดในทางที่ดี

•          จัดกิจกรรมให้เด็กได้เคลื่อนไหว

•          ทำบทเรียนให้สนุก

การนำความรู้ไปประยุกต์ใช้

 - สามารถนำเอาความรู้ในการทดสอบความเข้าใจในการฟังคำสั่งของเด็กพิเศษโดยการให้เด็กพิเศษไปยิบสิ่งของแต่การที่จะให้เด็กพิเศษทำนั้นควรให้มีเด็กปกติทำเป็นแบบอย่างด้วยเพราะเด็กจะปฏิบัติได้เร็วและดีมากขึ้นโดยเด็กพิเศษจะมีพฤติกรรมเรียนแบบเด็กปกติ(เด็กพิเศษส่วนมากมักจะมีพฤติกรรมการลอกเรียนแบบ)

- สามารถนำเอาความรู้ในการเสริมแรงจูงใจให้เด็กโดยการให้เด็กทำกิจกรรมหรือกิจวัตรประจำวันด้วยตนเองเด็กจะเกิดความภาคภูมิใจในตนเองทำให้เด็กมีความมั่นใจในตนเองมากขึ้น

- สามารถนำเอาความรู้ในการให้เด็กทำตามคำสั่งหรือคำแนะนำนั้นครูควรดูว่าเด็กได้ยินสิ่งที่ครูพูดหมดหรือไม่และถ้าจะให้เด็กทำอะไรก็ตามครูควร”เรียกชื่อเด็ก”ก่อนเสมอ

- สามารถนำเอาความรู้ในการใช้นิทานว่าการใช้นิทานเริ่มแรกกับเด็กพิเศษนั้นก็เหมือนการทำกิจกรรมครูควรใช้นิทานสั่นๆกับเด็กก่อน

การประเมินการเรียนการสอน

ตนเอง = เข้าเรียนสายสิบนาที แต่งกายสุภาพเรียบร้อยและตั้งใจฟังเวลาอาจารย์สอนพร้อมจดบันทึกในประเดนที่สำคัญและจดบันทึกตัวอย่างที่อาจารย์ยกมาเป็นตัวอย่างทุกตัวอย่างที่อาจารย์ยกมา

 เพื่อน  = เข้าเรียนตรงต่อเวลา แต่ก็มีบางคนมาสายแต่เป็นส่วนน้อย ทุกคนแต่งกายสุภาพเรียบร้อย ตั้งใจเรียนและจดบันทึกความรู้ที่ครูสอนเป็นอย่างดีกันทุกคน

 อาจารย์ = เข้าสอนตรงต่อเวลา แต่งกาสุภาพเรียบร้อย ในการสอนแต่ละครั้งอาจารย์จะมีการยกเหตุการณ์ตัวอย่างมาอธิบายให้นักศึกษาได้เข้าใจกับสถานการณ์จริงว่าวันข้างหน้าเราจะเจอกับเหตุการณ์ใดบ้างและจะมีวิธีรับมือกับเหตุการณ์นั้นอย่างไร

บันทึกอนุทิน ครั้งที่ 11

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ตฤณ  แจ่มถิ่น

วันที่ 31   มีนาคม    พ.ศ.2558

กลุ่มเรียน 105 (วันอังคาร) เวลา 08:30 – 12:20 น.

“วันนี้ไม่มีการเรียนการสอน เนื่องจากจะมีการจัดกิจกรรมกีฬาสีคณะศึกษาศาสตร์ อาจารย์จึงให้มาเตรียมงานช่วยกันให้เสร็จ”

บันทึกอนุทิน ครั้งที่ 10

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ตฤณ  แจ่มถิ่น

วันที่ 24   มีนาคม    พ.ศ.2558

กลุ่มเรียน 105 (วันอังคาร) เวลา 08:30 – 12:20 น.

วันนี้ไม่มีการเรียนการสอนเนื่องจากเป็นการสอบเก็บคะแนน

บันทึกอนุทิน ครั้งที่ 9

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ตฤณ  แจ่มถิ่น

วันที่ 17   มีนาคม    พ.ศ.2558

กลุ่มเรียน 105 (วันอังคาร) เวลา 08:30 – 12:20 น.

ความรู้ที่ได้รับ

การส่งเสริมทักษะต่างๆของเด็กพิเศษ

 ทักษะการช่วยเหลือตนเอง

เรียนรู้การดำรงชีวิตโดยอิสระให้มากที่สุด
การกินอยู่ 
การเข้าห้องน้ำ 
การแต่งตัว 
กิจวัตรต่างๆในชีวิตประจำวัน

การสร้างความอิสระ

-เด็กอยากช่วยเหลือตนเอง

-อยากทำงานตามความสามารถ

-เด็กเลียนแบบการช่วยเหลือตนเองจากเพื่อน เด็กที่โตกว่า และผู้ใหญ่

ความสำเร็จเป็นสิ่งสำคัญ

-การได้ทำด้วยตนเอง

-เชื่อมั่นในตนเอง

-เรียนรู้ความรู้สึกที่ดี

หัดให้เด็กทำเอง

-ไม่ช่วยเหลือเกินความจำเป็น (ใจแข็ง)

-ผู้ใหญ่มักทำสิ่งต่างๆให้เด็กมากเกินไป

-ทำให้แม้กระทั่งสิ่งที่เด็กสามารถทำได้เองหากให้เวลาเขาทำ

- “ หนูทำช้า ”  “ หนูยังทำไม่ได้ ”

จะช่วยเมื่อไหร่

-เด็กก็มีบางวันที่ไม่อยากทำอะไร , หงุดหงิด , เบื่อ , ไม่ค่อยสบาย

-หลายครั้งเด็กจะขอความช่วยเหลือในสิ่งที่ได้เรียนรู้ไปแล้ว

-เด็กรู้สึกว่ายังมีผู้ใหญ่ที่พึ่งได้ แต่ต้องได้รับความช่วยเหลือเฉพาะสิ่งที่เด็กต้องการ

มักช่วยเด็กในช่วงกิจกรรม

ตัวอย่าง ทักษะการช่วยเหลือตนเอง

ทักษะการช่วยเหลือตนเอง (อายุ 2-3 ปี)

การแต่งตัว

- ถอดเสื้อออกได้

- เปลี่ยนเสื้อได้

- อาจเลิกทำได้ง่ายๆ

-ต้องการคนช่วยเหลือแต่ก็ร่วมมือดี

การกินอาหาร

- ใช้ช้อนส้อมได้

- แต่ชอบใช้มือและช้อนมากกว่า

- ป้อนอาหารที่ชอบได้เอง

-ดื่มน้ำจากแก้วได้

การอาบน้ำและการเข้าห้องน้ำ

-บอกว่าจะเข้าห้องน้ำได้โดยไม่ทำเลอะก่อน

- กลั้นปัสสาวะ อุจจาระได้

ลำดับขั้นในการช่วยเหลือตนเอง

-แบ่งทักษะการช่วยเหลือตนเองออกเป็นขั้นย่อยๆ

-เรียงลำดับตามขั้นตอน

การเข้าส้วม

-เข้าไปในห้องส้วม

-ดึงกางเกงลงมา

-ก้าวขึ้นไปนั่งบนส้วม

-ปัสสาวะหรืออุจจาระ

-ใช้กระดาษชำระเช็ดก้น

-ทิ้งกระดาษชำระในตะกร้า

-กดชักโครกหรือตักน้ำราด

-ดึงกางเกงขึ้น

-ล้างมือ

-เช็ดมือ

-เดินออกจากห้องส้วม

การวางแผนทีละขั้น

-แยกกิจกรรมเป็นขั้นย่อยๆให้มากที่สุด

สรุป

-ครูต้องพยายามให้เด็กทำสิ่งต่างๆด้วยตนเอง

-ย่อยงานแต่ละอย่างเป็นขั้นๆ

-ความสำเร็จขั้นเล็กๆนำไปสู่ความสำเร็จทั้งมวล

-ช่วยให้เด็กมีความมั่นใจในตนเอง

-เด็กพึ่งตนเองได้ รู้สึกเป็นอิสระ

กิจกรรมในห้องเรียน

วงกลมตามความรู้สึก

ต้นไม้แห่งชีวิต

การนำความรู้ไปประยุกต์ใช้

- เพื่อช่วยเหลือและส่งเสริมพัฒนาการด้านการช่วยเหลือตนเองของเด็กได้อย่างถูกวิธี

- สามารถนำเอาเทคนิคการสอนโดยให้นักเรียนวาดรูปวงกลมตามความรู้สึกนั้นไปใช้กับเด็กได้ในอนาคต

- สามารถนำเรื่องการย่อยงานไปใช้กับเด็กให้เกิดประโยชน์มากที่สุด

 - สามารถนำเอาความรู้ที่ได้นั้นมาจัดการเรียนการสอนได้ตรงตามความต้องการของเด็ก

การประเมินการเรียนการสอน

ตนเอง = เข้าเรียนตรงเวลา แต่งกายสุภาพเรียบร้อยและตั้งใจฟังเวลาอาจารย์สอนพร้อมจดบันทึกในประเดนที่สำคัญและตัวอย่างที่อาจารย์ยกมาเป็นตัวอย่าง

 เพื่อน  = เข้าเรียนตรงต่อเวลา แต่ก็มีบางคนมาสายแต่เป็นส่วนน้อย ทุกคนแต่งกายสุภาพเรียบร้อย ตั้งใจเรียนและจดบันทึกความรู้ที่ครูสอนเป็นอย่างดีกันทุกคน

 อาจารย์ = เข้าสอนตรงต่อเวลา แต่งกาสุภาพเรียบร้อย  ในการสอนแต่ละครั้งอาจารย์จะมีตัวอย่างและท่าทางประกอบมาให้ดูเพื่อให้เข้าใจง่ายมากขึ้นและนำกิจกรรมมาให้นักศึกษาได้ทำกันตลอดในกิจกรรมวงกลม อาจารย์ก็จะเดินดูและบอกลักษณะนิสัยให้กับทุกคน